دکتر ابوالقاسم قلمسياه اسفند ماه سال 1299 در شهر کرمان متولد شد. خانواده دکتر قلمسياه داراي اصالتي يزدي است. دکتر قلمسياه دوره ابتدايي و متوسطه را در کرمان گذراند و در سال 1318 از دانشسراي مقدماتي کرمان با رتبه شاگرد ممتاز فارغ التحصيل شد. دکتر قلمسياه پس از دبيرستان به دانشسراي عالي در تهران رفت و در آنجا شاگرد اساتيد بزرگي چون دکتر محمود حسابي بود و در سال ۱۳۲۲ در رشته فيزيک شيمي موفق به اخد دانشنامه کارشناسي گرديد و سپس براي تدريس بعنوان دبير شيمي و فيزيک به يزد، شهر پدريش رفت. سپس در همانجا ازدواج کرد و تا سال ۱۳۳۵ در شهر يزد به کار تدريس ادامه داد تا آنکه به تهران منتقل شد و بعد از آن توسط مرکز اتمي دانشگاه تهران بورسيه دولت فرانسه شد و براي گرفتن دکترا به مدت سه سال به فرانسه رفت. دکتر قلمسياه در فرانسه در رشته فيزيک موفق به کسب دکترا شد و در سال ۱۳۴۲ به ايران بازگشت و و در آن هنگام با توجه به اينکه عضو رسمي آموزش و پرورش ايران بود اما با کمک عده‌اي از دوستان و جلب موافقت آموزش و پرورش به دانشگاه تهران منتقل شد و به عنوان عضو پژوهشي در دانشگاه تهران مشغول به خدمت شد و تا زمان جدا شدن سازمان انرژي اتمي از دانشگاه تهران با اين موسسه همکاري کرد. دکتر قلمسياه در سال ۱۳۶۴ بازنشسته شد ولي همچنان تا زمان حياتش همکاري خود را با سازمان انرژي اتمي جمهوري اسلامي ايران ادامه داد. استاد ابوالحسن قلمسياه همچنين از مولفين کتاب‌هاي درسي ايران بود و در دانشنامه بزرگ فارسي ايران که با مسووليت مرحوم دکتر احمد بيرشک انجام مي شد نيز همکاري داشت وي همچنين با دو سازمان ديگر شامل مرکز تحقيقاتي و پژوهشي برنامه‌ريزي کتاب هاي درسي وزارت آموزش و پرورش و بنياد دانشنامه بزرگ فارسي ايران که رياست آنها هم به عهده احمد بيرشک بود همکاري مي کرد. دکتر قلمسياه در زمان حياتش در سه زمينه آموزش، پژوهش و تهيه و تدوين کتاب‌هاي علمي هم فعاليت گسترده اي داشت. استاد قلمسياه بيش از ده عنوان کتاب در زمينه هاي درسي، علمي و علوم هسته اي به رشته تحرير در آورده و مقالات متعددي هم در زمينه هاي علمي و درسي به چاپ رسانده است. از جمله اين کتاب ها مي توان به زندگينامه علمي دانشوران، مکانيک برکلي، فرهنگ علم، مباني راکتورهاي هسته اي، حفاظت راديولوژيکي محيط زيست و اندازه گيري راديواکتيوتيه طبيعي هواي تهران اشاره کرد. دکتر ابوالقاسم قلم سياه از پيشکسوتان انرژي اتمي در ايران با داشتن بيش از 50 سال سابقه تدريس، تحقيق و پژوهش از پشتوانه ها و ريشه هاي انرژي اتمي در ايران محسوب مي شد. دکتر ابوالقاسم قلمسياه سرانجام در تاريخ 9 آذر ماه 1389 بر اثر بيماري دار فاني را وداع گفت و جامعه علمي ايران در ماتم از دست دادن دانشمندي ديگر فرو رفت. روحش شاد و يادش گرامي و راهش پر رهرو باد. منبع: رادیو اینترنتی ایران صدا