فومن علوم

گاهي يك اثر موسيقي تنها يك اجراي موسيقي نيست ، يك تابلوي نقاشي است ، قاب خطاطي است ، صحنه عشقبازي است و گاهي گويي مناجاتي روحاني است. گاهي در يك اثر تلفیق آهنگ ، شعر و اجرا چنان مناسب و استادانه است كه بارها و بارها شنيدن آن اثر هربار لطف و زيبايي خاص خود را دارد.

آهنگ تشنه طوفان به آهنگسازي و تنظيم استاد عباس خوشدل و شعر دكتر قيصرامين پور و در نهايت اجراي دلنشين و زيباي عليرضا افتخاري اثري است جاودانه. اثري مناجات گونه كه بي شك بارها شنيدن آن هر بار شور و حالي ديگر در دل شنونده مي آفريند.

حكايت موج است و طوفان ، برگ است و باران .حكايت غريبي عاشق است در فراق معشوق. حكايت بي پناهي حيران كه پناهش پناه بي پناهان است. آري حكايت زيبايي است...

خوشا موجي تشنه طوفان سركش و جوشان           كه مي نالد، ز خود غافل، سپرده دل به در ياها

من همان موجم تو همان طوفان

خوشا برگي تشنه باران سرخوش و خندان              كه مي بالد، ز خاك و گل ،سپرده سر به رؤياها

من همان برگم تو همان باران

زشوق تو مستم خرابم خرابم                    زخود در هوايت تهي چون حبابم

اگر بي تو باشم چو نقشي برآبم                       سراسر بيابان سراپا سرابم

چو نيلوفر بر تو مي پيچم، بي تو من هيچم

به غير از غم تو گناهي ندارم

غمي بهتر نميدانم

كجا مي گريزم كه راهي ندارم

رهي ديگر نمي دانم

زتو ناگزيرم پناهي ندارم

كه در گاهي بجز اين در نمي دانم

مرجع: http://neshane-eshgh.blogfa.com/8504.aspx